ขอบคุณเพื่อนๆๆทุกคนนะครับที่มาแวะทักกัน ไม่ว่าเราจะรู้จักกันมาก่อนหรือไม่ก้อตาม
ดีใจมากเลยที่มีเพื่อนอย่างพวกนายอ่ะ>>>> < < < <>>>
เพื่อนๆคนไหนเหงาๆ ก้อเข้ามาคุยกันบ้านหลังนี้ต้อนรับเพื่อนๆทุกคนอยู่แล้วครับ ใครอยากมาระบายอะไรที่นี่ก้อแล้วแต่ครับยินดีรับฟังเสมอคับ ผมก้อแค่คนธรรมดาคนหนึ่งครับที่ไม่ได้ดีไปเท่าไหร่ เพราะผมไม่ใช่ผู้วิเศษ ไม่ได้มีเวตมนต์คาถาใดๆ ไม่มีตังให้ใครยืมครับ เพราะผมก้อไม่ใช่ธนาคารคับไม่ใช่ลูกนายแบงค์ และไม่ได้ร่ำรวยร้อยล้าน แต่ผมก้อไม่ได้จนตรอกนี่ สมัยนี้ใครๆก้ออยากเป็นคนรวย แต่ถ้าเลือกได้อยากเป็นคนดีมากกว่า เพราะไรอ่ะ...บอกไม่ถูกอ่ะ เอ้อจะพยายามล่ะกันครับ แล้วที่ใครๆพูดกัน ผมเชื่อนะ ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว แต่สำหรับผมแล้ว ก้อทำทั้งความดีความชั่วแหละ ก้อมันเลือกไม่ได้นี่ครับ เพื่อนๆว่าไหมล่ะ...
ณ วันหนึ่งในอนาคต เราคงมองเห็นอะไรได้กว้างขึ้น ในหลายๆมุม จากเดิมที่ผมว่ามันกว้าง แต่มันกว้างมากนะโลกเรานี่ ไปอยู่ดาวอังคารดีไหม ไกลดีอ่ะ คิดอะไรเพี้ยนๆนี่แหละผมแล้วจะมีคนอยากไปเหมือนผมไหมอ่ะ ไปกันเยอะๆก้อดีจะได้ไม่เหงาอ่ะ แต่มันคงเป็นแค่จินตนาการเพ้อฝันของผมเอง ไร้สาระอ่ะ ...
เรื่องของ พระจันทร์ แล้วทำไมหนอ พระจันทร์ไม่เป็นสีชมพู อยากให้โลกเราเป็นสีชมพู และเวลามองพระจันทร์ก้อเป็นสีชมพู เพราะเวลามันสะท้อนใบหน้าคนที่เรารัก จะได้เป็นสีชมพูบ้าง...เอิกๆๆๆๆ คงจะดี
แล้วถ้าโลกนี้มีอะไรที่ต่างจากความเป็นจริงเหมือนผมคิดก้อคงดี อย่างเช่น มีปลาบินอยู่บนท้องฟ้า และนกอาศัยอยู่ใต้น้ำ แล้วเราหายตัวได้ หายไปในใจของใครก้อได้ เราจะได้รู้ไงในใจเขาคนนั้นคิดอะไรอยู่....เขารักผมไหม อยากรู้จัง...

สัมผัสความจริงใจจาก....ตอแหล
คนที่นายเคยบอก “กูรัก กูแคร์”
สุดท้ายก็เผยธาตุแท้หึ...ส้นตีน
เออ...เพิ่งจะรู้กูมันเลว
เป็นแฟนห่าเหว ไม่มีศีล
ขี้โมโหขี้หึง นิดหน่อยวีน
เหม็นกลิ่นฟอร์มาลีน...ไม่มีน้ำยา
เมื่อก่อนกูหวานทำเป็นอาย
กูนัวเนียรอบกาย ที่รักจ๋า
เดี๋ยวนี้.....กูหวาน “เอากระโถนมา”
กูนัวเนีย ขอเหอะว่ะ “ไกล ๆ ตีน”
เมื่อก่อน....กูอ้อน น่ารักจัง
เดี๋ยวนี้อ้อนมั้ง “อย่าเล่นลิ้น”
เมื่อก่อน...หอมแก้มเป็นอาจิณ
เดี๋ยวนี้...ได้กลิ่นเป็นอาเจียน
เมื่อก่อน...เจอกันอ่ะของฝาก
เดี๋ยวนี้...อยากได้ก็ซื้อดิ
เมื่อก่อน...ขับรถรับส่งฟรี
เดี๋ยวนี้.เฮ้ย! แท็กซี่ เอาอีนี่ไป
เมื่อก่อน.ร้องไห้เคยกอดปลอบ
ป่าวประกาศ ช้อบ ชอบ คนอ่อนไหว
เดี๋ยวนี้ กูร้องไห้ โอ้ย.เป็นรัย
อ่ะกระแดะเข้าไปอยากได้ไรบอกดีๆ
เมื่อก่อน...ยิ้มให้..โอ้ยใจเต้น
เดี๋ยวนี้....ยิ้มให้เห็น กูปวดขี้
เมื่อก่อน...เฮ้ย..ขาว..ว้าว..ดูดี
เดี๋ยวนี้...ซีดยังกะผี ดูมันชม
เมื่อก่อน...ข้ามถนนเดินจูงมือ
ข้าวของเงี้ยช่วยถือกลัวเราล้ม
เดี๋ยวนี้...ยกมือขึ้นพนม
โอมเพี้ยง..ให้มันล้ม รถเหยียบคอ
เมื่อก่อน...ใครมองทำเป็นเงียบ
เดี๋ยวนี้.ขอเบอร์เพียบ ไอ้หน้าม่อ
เมื่อก่อน...จะไปไหนเดี๋ยวจะรอ
เดี๋ยวนี้...ไม่ง้อ จะไป ไม่ไป
เมื่อก่อนทำอะไรผิด โอ้ยนิดหน่อย
เดี๋ยวนี้เดี๊ยะต่อยดีๆหน่อยได้ไหม
เมื่อก่อน...ใครมองโกรธเป็นไฟ เดี๋ยวนี้...ใครอยากได้กูให้ฟรี
เมื่อก่อน...กินข้าวเดี๋ยวฉันจ่าย
ก็นะ...เกรงใจ คุณเป็นเลดี้
เดี๋ยวนี้...หลอกแดกกูฟรีๆ
เซ็งจัง...อีนี้เกาะกูกิน
เมื่อก่อน...กูงอน ทำเป็นง้อ
โวยวายตัดข้อชีวิตจะสิ้น
เมื่อก่อน...กูงอนทำท่าจะบิน
“งั้นเลิก”ฟังจนชิน ต้องง้อมัน
เมื่อก่อน...โทรตามเอาใจใส่
เดี๋ยวนี้...โทรไปปิดซะงั้น
เมื่อก่อน...เมสเซจส่วทั้งวัน
เดี๋ยวนี้...เครื่องสั่นลืมจ่ายตังค์
ก็แค่อยากให้นายรู้บ้าง
คบแล้วทิ้งขว้าง รักมั่งไม่รักมั่ง
ถ้าเล่นๆก็บอกดิ “ไม่จริงจัง”
จะเผื่อใจไว้คราวหลังหลายๆคน
พวกนายเจ้าชู้ เออ..ก็ได้
แต่ไม่อยากจะเป็นควายหลายๆหน
มากๆชักจะหมดความอดทน
ผมก็....ปถุชนธรรมดา
แต่เนี๋ยบอกไม่เจ้าชู้กูละเบื่อ
ในสต็อกที่เหลือมันใครหว่า?
ทำเป็นรักเดียวใจเดียวออกหน้าออกตา
ใครตอแหลมารยา “คิดอีกที”
กูโนเนะ...ก็ว่ากูกระแดะ
กูกระแซะ...ก็ว่ากู
กูเฉยๆ...ก็ว่าหยิ่งสิ้นดี
กูอ้อนที...ก็บอก “น่ารำคาญ”
กูไม่รีบโทรศัพท์เชิญไปบวช
พอกูรับ 5สายรวด โถ่.อีหร่าน
กูบอกไม่มีแฟนละหน้าบาน
พอจีบติดไปนานๆ..ก็ทิ้งกู!!